امر و نهی

آبروی شخصی که منكر را انجام داده:

س 1053:اگر امر به معروف و نهی از منكر مستلزم بی آبروئی کسی که واجب را تر ک کرده و یا فعل حرام را به جا آورده باشد، و موجب کاسته شدن احترام او در برابر مردم گردد، چه حكمی دارد؟

ج: اگر در امر به معروف و نهی از منكر، شرائط و آداب آن رعایت شود و از حدود آن تجاوز نشود، اشكال ندارد.

 

 

اجوبة الاستفتائات الامام خامنه ای (دامت برکاته)

بدترین خطر

گناه همیشه گناه بماند:

بدترین خطرها این است که یک روز در جامعه، گناه به عنوان ثواب معرفى شود؛ کار خوب به عنوان کار بد معرفى شود و فرهنگها عوض شود. وقتى که امر به معروف و نهى از منكر در جامعه رایج شد،اين موجب مى شود كه گناه در نظر مردم همیشه گناه بماند و تبديل به ثواب و كار نیك نشود.بدترین توطئه ها علیه مردم این است که طورى کار کنند و حرف بزنند که کارهاى خوب کارهایى که دین به آن ها امر کرده است و رشد و صلاح کشور در آن هاست در نظر مردم به کارهاى بد، و کارهاى بد به کارهاى خوب تبدیل شود.این خطرِ بسیار بزرگى است.

 

 

مقام معظم رهبری(مدظله) سال ۱۳۷۹ در خطبه هاى نماز جمعه ى تهران

مسئولیت انقلابی

مسئولیت انقلابی:

 

همه امر به معروف و نهى از منکر كنند « : چندى پیش گفتم .» الآن هم عرض مى کنم:نهى از منكر کنید.اين،واجب است. اين،مسئولیت شرعى شماست.امروز مسئولیت انقلابى و سیاسى شما هم هست.

سال ۱۳۷۱ در دیدار فرماندهان گردانها، گروهانها و دسته هاى عاشوراى نیروهاى مقاومت بسیج سراسر کشور، در سالروز شهادت امام سجاد(ع)

خواهش ممنوع

خواهش ممنوع!

طرف امر به معروف و نهى از منکر فقط طبقه ى عامه ى مردم نیستند؛ حتى اگر در سطوح بالا هم هستند، شما باید به او امر كنید؛ نه اینكه از او خواهش کنید؛ باید بگویید: آقا! نکن؛ این کار یا این حرف درست نیست. امر و نهى بايد با حالت استعلاء باشد. البته این استعلاء معنایش این نیست که آمران حتماً باید بالاتر از مأموران، و ناهیان بالاتر از منهیان باشند؛ نه، روح و مدل امر به معروف ، مدل امر و نهى است؛ مدل خواهش و تقاضا و تضرّع نیست. نمى شود گفت كه خواهش مى كنم شما اين اشتباه رانکنید؛ نه، بايد گفت آقا! اين اشتباه را نکن؛ چرا اشتباه مى كنى؟ طرف، هرکسى هست بنده که طلبه ى حقیرى هستم از بنده مهم تر هم باشد، او هم مخاطب امر به معروف و نهى از منكر قرار مى گیرد.

 

مقام معظم رهبری(مد ظله) سال ۱۳۷۹ در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام جمهورى اسلامى ایران

واجب فراموش شده

گفتن به زبان بر همه واجب است:

امر به معروف ، یک مرحله ى گفتن و یک مرحله ى عمل دارد. مرحله ى عمل، یعنى اقدام با دست و با زور. این مرحله، امروز به عهده ى حكومت است و باید با اجازه ى حكومت انجام بگیرد و لا غیر. اما گفتن با زبان، برهمه واجب است و همه بايد آن را بدون ملاحظه انجام بدهند.

 

 

سال ۱۳۶۸ /سخنرانى مقام معظم رهبری(مدظله)در دیدار با جمع کثیرى از اقشار مختلف مردم قم، به مناسبت فرارسیدن (۱۹ دى ماه) سالروز قیام مردم قم

سخن حق

به فرموده رهبر معظم انقلاب(مد ظله)

انزوای گناه:

گفتن گناه به گناهکار با زبان خوش و با لحن مناسب و در جایى هم با زبان تند در مواردى که مفسده یى به وجود نیاید گناه را در جامعه كم خواهد كرد و به ضعف و انزوا خواهد انداخت. چرا ما از این موضوع غافلیم؟ همه ى آحاد مردم، در محیط کسب و خانه و جمع دوستان و در محیط درس و دانشگاه و کلاْ در هرجایى که هستند، اگر خلافى را دیدند، به خلاف كار بگويند: اين، از نظر اسلام خلاف است؛ چرا انجام مى دهى؟ گفتن همین يك كلمه مؤثر است. اگر زبانهاى گوناگون و نفَسهاى مختلف گناه را تذكر بدهند، گناهکار به طور غالب از گناه و تخلف دست خواهد كشید؛ چه این تخلف، تخلف شرعى و چه تخلف از قوانین باشد.

 

 

سال ۱۳۶۸ سخنرانى در دیدار با جمع کثیرى از اقشار مختلف مردم قم، به مناسبت فرارسیدن ۱۹ دى ماه (سالروز قیام مردم قم)